Trevor

Kolejny mój sweter od Joji! Znacie moje zdanie na temat jej twórczości! Miałam dylemat... dziergać z jej najnowszej mini kolekcji Trevora czy Granito? Wygrał ten pierwszy, nie mam w swojej szafie takiego kroju, nie mam też za dużo pasków. 

A dziergałam go równiutko miesiąc. Zaczęłam 7 października i 7 listopada kliknęłam na Ravelry "finished". Postanowiłam absolutnie nie kombinować z kolorami. Widziałam kilka projektów... i nie, to nie to samo co oryginał. Musiało być w szarości, minimalistycznie. Czyli normalnie wzięłam i zgapiłam :)

Zimno było okrutnie! W sumie mogło być gorzej, no jasne... ale chyba granica tolerancji na zimno mi się przesunęła:) Sesja więc tak krótka, jak tylko się dało. Jedno miejsce, jedno tło, ale Mateusz zawsze da radę.

To ostatnia sesja z blond włosami, nie wytrzymam, jutro farbuje się na jasny rudy! Rudość mi już w żyłach płynie, już chyba nie potrafię i nie chcę inaczej:)

Sweter od pewnego miejsca zaczyna się rozszerzać, w każdą stronę, ładnie faluje i układa się na dole. Rękawy u mnie, jak i w oryginale są długie, ciepło jest wtedy w łapki. Dziergałam z Fino i Piccolo - jasny szary to Fino Echo (Agata jeszcze raz dziękuję za uratowanie swetra i pożyczenie mi motka!), a ciemne paseczki to Piccolo w kolorze Fusain. Skróciłam dół i zamiast pięciu mam tylko cztery paski. I tak wyszedł długi.

Jak zwykle wzór świetnie napisany, jak zwykle Fino robi swoje. Miękko i wygodnie. Nadal nie przeszło mi uwielbienie do luzu! A obecnie na drutach szalik dla Mateusza, bo coś tam pod nosem mówi, że mu zimno, czy coś:). W głowie mam kolejny projekt, wełna czeka w koszyku. No weź szaliku, rób się szybciej!

Pozdrawiam,

Marzena

Frozen Fjord

Hej ho! Na początku stycznia zaczęłam sweter. Błękit z beżem połączyłam, przerobiłam parę centymetrów i sprułam. Kolory całkiem nie moje, kto wie co mnie podkusiło. Smutna zajrzałam do szafy i wyjęłam dwa motki, jakby stworzone do połączenia. Łezkę otarłam i z uśmiechem zaczęłam szybciutko przewijać. Dziergałam, dziergałam i dziergałam, ale jak już prawie wydziergałam (została jedna kieszonka, zostało to tu, to tam coś do wykończenia). Ale mi się nie podobało i sprułam. Wszystko bez litości, zanim dobra dusza w postaci Asji zdążyła mnie powstrzymać. I pojechałam na miasto w celach "jakichśtam". I natchnęła mnie podróż tramwajem - stanął mi przed oczami sweter idealny i już wiedziałam co z tych pociętych (niestety), małych niebieskich i szarych kuleczek powstanie. Wzięłam się do pracy, ale nie szło mi zbyt szybko - mieszkanie miało priorytet, a pracy było i jest niemało. Ale już sobie śmigam w nowym, sportowym, luźnym, zwiewnym i w cudnym kolorze!:)

Jakoś tak nieświadomie mi ten sweterek takie sportowy wyszedł. Ale zgrało się dobrze z tym co u mnie obecnie - bo obecnie, proszę państwa, wzięłam i się zaparłam i ćwiczę, pracuję ciężko, brzuszki, przysiady, te sprawy i rowerem z Mateuszem po mieście się wożę, robiąc niekiedy ponad 40 km, kiedy to cały Wrocław na około musimy objechać, na zakupy na Bielany się wybrać itp. I całkiem mi się to podoba.

No dobra, czas się uciszyć i jakieś zdjęcia pokazać, co nie?:)

Nazwę sweter otrzymał prawie na samym początku. Ten piękny niebieski to Milis Fjord, a szary to Milis Haze od Julie Asselin - włoczka jest bardzo podobna do Jilly od Dream in Color i tak samo przemiło mi się z niej dziergało. Nie gryzie, jest mięciutka i lejąca.

Szew na ramionach tak mi się spodobał w Merigold, że wykorzystałam go też tutaj, tyle, że w kontrastowym kolorze. Zrobiłam też naszywaną kieszonkę - postanowiłam, wbrew temu co widuję na co dzień, naszyć ją po prawej stronie. Tam czuje się lepiej:).

Wykończenie sweterka jest proste, minimalistyczne, "surowe".  Dekolt jest duży, spadający na jedno ramię od czasu do czasu. Zależy czy mu na to pozwolę:).

Tył jest dłuższy, o mam nadzieję, że zauważycie (zauważcie, proszę, proszę, proszę!), że mimo rzędów skróconych paski wcale nie są "grubaśne" i nie różnią się od tych wyżej. Tak samo zrobiłam na ramionach, gdy za pomocą rzędów skróconych uformowałam spadek ramion.

Na koniec, jak zawsze, perełki. I przy okazji przypomnę Wam o mojej zabawie - Dziergaj, śmiej się, fotografuj! Do 12 marca można nadsyłać zdjęcia. Można też otrzymać dwa cudne precle, ale więcej informacji tu - klik.

Seria zdjęć: "Ja tam nie wejdę?"

Pozdrawiam Was ciepło,

Marzena

Marina

Marina powstała w połowie wakacji, miała więc szansę zabłysnąć jeszcze w tym roku.

Marina- bo sukienka jest w marynarskie paski. Zrobiłam ją z 6 motków Drops Safran, w kolorze białym i jeansowym niebieskim. Początkowo miała powstać tunika, ale że zostało mi jeszcze trochę włóczki postanowiłam zrobić swoją pierwszą sukienkę.

 

Jest to mój pierwszy własny projekt, dostępny za darmo tu na Ravarly, w języku angielskim. Rozpisałam go jedynie w moim rozmiarze (S/M).

Robiłam ją od góry, z tyłu stworzyłam małą "łezkę" którą ozdobiłam srebrnym guziczkiem. Wzór jest prosty, podobnie jak krój- łódkowy dekolt, dopasowana na górze, lekko rozszerzająca się ku dołowi.

Pozdrawiam, Marzena.